در لحظه شادی پروردگار را ستایش کن.حمد وسپاس مخخصوص اوست وهیچکس وهیچ چیز در مرتبه او شایسته ثنا نیست.
در لحظه سختی فقط از خداوند کمک بخواه. او بهترین فریادرس است و همیشه با تو ودر کنار توست. همانگونه که وقتی موسی (ع)را برای رهایی مردم از بردگی فرستاد یا هنگامی که اسحاق سرزمین موعود را به خاطر گرسنگی و قحطی ترک کرد به ایشان فرمود: من با شما هستم.
در لحظه گمراهی وحیرانی فقط خدارا جست و جو کن. او هدایت گر به سوی نعمت هاست. راه درست را از او بخواه چرا که تنها او از نهان وپیدا با خبر است.
در لحظه آرامش معبود را مناجات کن . او تنها اجابت کننده دعا هاست براهمه دعا کن به خصوص برای کسانی که با تو مشکل دارند ودرآخر مثل من برای خواسته های خودت دعا کن او همه را گوش می کند.
در لحظه نا امیدی ٬امیدت به خدا باشد. او امید ناامیدان است و همیشهبه یاد داشته باش کهاین نیز بگذرد.
در لحظه تنهایی پروردگارت را صدا بزن. او هیچ وقت بنده اش را تنها نمی گذارد همین الان می توانی حضورش رادر کنارتاحساس کنی. فقط کافی است صذایش بزنی او تنها یار تنهاییها ست.
درلحظه نیاز حاجت خود را از درگاه خالق هستی طلب کن. زیرا٬نتیجه طلب از خلق خدا اگر روا شود منت است واگر نه ذلت٬در حالی که طلب ازخالق برآورده شود نعمت است واگر نه حکمت وبه خاطر داشته باش که او بی نیازمطلق است
مرا باد آفریدند، تو را باران...!
تورا باد برد، مرا باران....!
کوله بارم را، خواهم بست....!
امروز هم مثل همیشه،...!
دیروز خوبی نخواهد بود.....!
تو همنشین بادی و من همنشین باران....!
و فردا...!
هم باد خواهد آمد و هم باران....!